هزینه لوله بازکنی با مالک یا مستاجر، سوالی می باشد که همیشه بین شهروندان محترم مورد بحث می باشد. در این مقاله ما سعی بر این داریم تا با تکیه بر قوانین مدنی به این سوال پاسخ دهیم. در ادامه به تمامی شولات شما پاسخ دادیم.
چگونه هزینه لوله و فاضلاب بین مالک و مستاجر تقسیم میشود؟
تقسیم هزینههای لوله و فاضلاب بین مالک و مستاجر یکی از رایجترین منابع اختلاف در اجارهنامهها است. طبق قانون مدنی ایران و عرف معمول، مسئولیت پرداخت هزینهها بستگی به نوع مشکل و دلیل وقوع آن دارد. هزینههای نگهداری روزمره و تعمیرات جزئی، مانند گرفتگی سینک یا توالت ناشی از ریختن مو و آشغال، معمولاً با مستاجر است. همچنین تعویض یا تعمیر تجهیزات جانبی کوچک مثل شیرآلات، سیفون و لولههای فرعی که در اثر استفاده روزمره خراب شدهاند، بر عهده مستاجر است.
در مقابل، هزینههای تعمیرات اساسی و تأسیسات اصلی ساختمان با مالک است. این موارد شامل رفع گرفتگی لولههای اصلی و مشترک ساختمان، تعویض لولههای فرسوده یا ترکیده، لایروبی منظم چاه و تعمیر تجهیزات ثابت ساختمان میشود. همچنین اگر تخلیه چاه یا رفع گرفتگی ناشی از ضعف ساختاری ساختمان باشد، مسئولیت با مالک است.
برای جلوگیری از اختلاف، بهترین روش این است که در قرارداد اجاره به طور صریح مسئولیت هر هزینه مشخص شود. همچنین مستندسازی مشکلات با عکس و فیلم و در صورت لزوم استفاده از کارشناس تأسیسات میتواند از بروز دعوا جلوگیری کند. به این ترتیب هم مالک و هم مستاجر از سردرگمی و هزینههای اضافی در امان خواهند بود.
| اگر در ساختمان یا منزل خود با مشکل گرفتگی لولهها مواجه شدید، بهتر است علاوه بر آگاهی از اینکه هزینه لولهبازکنی بر عهده مالک است یا مستأجر، با یک تیم حرفهای و مطمئن تماس بگیرید تا در کوتاهترین زمان مشکل برطرف شود. برای دریافت خدمات فوری و شبانهروزی لوله بازکنی در تهران میتوانید از طریق لینک زیر اقدام کنید:لوله بازکنی تهران |
بررسی قوانین و مسئولیت پرداخت هزینه های لوله بازکنی
در قانون مدنی ایران، هزینههای مربوط به نگهداری و تعمیرات جزئی ساختمان بر عهده مستأجر است، در حالی که تعمیرات اساسی و زیرساختی مانند لولهکشیهای فرسوده یا ترکیده بر عهده مالک میباشد. به همین دلیل، برای تشخیص اینکه هزینه لولهبازکنی بر عهده چه کسی است، باید نوع مشکل بررسی شود.
اگر گرفتگی لولهها ناشی از استفاده نادرست، تجمع مواد زائد یا بیتوجهی به نظافت لولهها باشد، این هزینه معمولاً به عهده مستأجر قرار میگیرد. چراکه چنین مشکلاتی در دسته تعمیرات جزئی و قابل پیشگیری قرار میگیرند.
اما در شرایطی که علت گرفتگی یا خرابی به دلیل فرسودگی لولهها، نشست ساختمان یا مشکلات زیرساختی باشد، مسئولیت پرداخت هزینه بر عهده مالک است. در این موارد مالک موظف است نسبت به رفع مشکل اقدام کند تا از خسارتهای بیشتر به ساختمان جلوگیری شود.
قانون مدنی ایران درباره تعمیرات و لوله بازکنی چه میگوید؟
در ایران، قانون مدنی به وضوح مسئولیت مالک و مستاجر در زمینه تعمیرات و نگهداری ملک را مشخص کرده است. ماده ۴۹۴ قانون مدنی میگوید مستاجر موظف است در مدت اجاره، ملک را حفظ و از آن مراقبت کند و هزینه نگهداری و تعمیرات جزئی را پرداخت نماید. این یعنی گرفتگی لولهها ناشی از استفاده روزمره، خرابی تجهیزات جانبی و تعمیرات کوچک بر عهده مستاجر است.
از سوی دیگر، ماده ۴۹۵ قانون مدنی بیان میکند که مستاجر مسئول تعمیرات اساسی که برای دوام و حفظ ساختمان لازم است، نیست و هزینه این موارد با مالک است. به عنوان مثال، لولههای فرسوده، ترکیدگی ناشی از ضعف ساختاری، لایروبی و تخلیه چاه فاضلاب اصلی، جزو تعمیرات اساسی محسوب میشوند و مسئولیت پرداخت آنها بر عهده مالک است.
به طور خلاصه، قانون مدنی تقسیمبندی روشن و منطقی ارائه میدهد:
تعمیرات روزمره و استفاده معمول → مستاجر
تعمیرات اساسی و تأسیسات اصلی → مالک
این چارچوب قانونی باعث میشود مالک و مستاجر اختلاف کمتری درباره هزینه لوله بازکنی، تخلیه چاه و سایر تعمیرات فاضلاب داشته باشند و در صورت بروز اختلاف بتوانند مستقیماً به مواد قانونی استناد کنند.
چه زمانی پرداخت هزینه لوله بازکنی بر عهده مالک است و چه زمانی بر عهده مستأجر؟
در مواردی که لولههای ساختمان به دلیل فرسودگی، قدیمی بودن یا مشکلات زیرساختی دچار گرفتگی و خرابی شوند، مسئولیت هزینه لولهبازکنی بر عهده مالک است. چراکه این موارد جزء تعمیرات اساسی ساختمان محسوب میشوند و ارتباطی به نحوه استفاده مستأجر ندارند.
اما اگر گرفتگی لولهها به دلیل سهلانگاری یا استفاده نادرست مستأجر به وجود آید، مانند ریختن مواد غذایی، روغن، اشیاء یا زباله در لولهها، هزینه رفع مشکل بر عهده مستأجر خواهد بود. این دسته از مشکلات جزو تعمیرات جزئی به حساب میآیند و قانون آن را به مستأجر واگذار کرده است.
به طور کلی، تشخیص علت اصلی گرفتگی میتواند تعیینکننده مسئول پرداخت هزینه باشد. در صورتی که اختلافی میان مالک و مستأجر ایجاد شود، معمولاً گزارش و نظر کارشناس لولهبازکنی یا تعمیرکار میتواند مرجع تصمیمگیری قرار بگیرد.
لایروبی چاه و تخلیه فاضلاب: مسئول پرداخت کیست؟
مسئول پرداخت هزینه لایروبی چاه و تخلیه فاضلاب بستگی به دلیل پر شدن چاه یا گرفتگی دارد. اگر پر شدن چاه یا گرفتگی ناشی از استفاده معمولی مستاجر باشد. مانند ریختن آشغال، مو یا مواد زائد، مستاجر باید هزینه آن را بپردازد. همچنین در مواردی که تجهیزات جانبی داخل واحد مثل سیفون یا لولههای فرعی خراب شود، هزینه تعمیر یا تخلیه با مستاجر است.
اما اگر پر شدن چاه یا گرفتگی به دلیل ضعف ساختاری ساختمان، فرسودگی لولهها یا مشکل لولههای اصلی و مشترک ساختمان باشد، مالک باید هزینه لایروبی و تخلیه فاضلاب را پرداخت کند. همچنین تعمیرات اساسی مانند تعویض لولههای ترکیده، لایروبی منظم چاه و حفظ تأسیسات اصلی ساختمان نیز بر عهده مالک است.
برای جلوگیری از اختلاف، بهترین کار این است که قبل از اجاره، در قرارداد مشخص شود چه هزینهای با مالک و چه هزینهای با مستاجر است. مستندسازی مشکل با عکس یا فیلم و در صورت لزوم استفاده از کارشناس تأسیسات نیز کمک میکند تا شفافیت ایجاد شود و طرفین دچار اختلاف نشوند.
نکات مهم برای جلوگیری از اختلاف مالی بین مستاجر و مالک
برای جلوگیری از اختلاف مالی بین مستاجر و مالک در زمینه لوله، فاضلاب و چاه، رعایت چند نکته ساده اما مهم ضروری است:
ثبت دقیق مسئولیتها در قرارداد اجاره:
مشخص کنید کدام هزینهها با مستاجر است و کدام با مالک.
به طور مثال، لوله بازکنی داخل واحد با مستاجر و تعمیر لولههایی که فرسودگی دارند، یا لایروبی چاه با مالک باشد.
مستندسازی مشکلات:
هنگام گرفتگی یا خرابی لوله، با عکس و فیلم وضعیت را ثبت کنید.
این مستندات در صورت اختلاف، مدرک معتبر محسوب میشوند.
استفاده از کارشناس تأسیسات در مواقع مورد نیاز:
کارشناس میتواند علت گرفتگی یا خرابی را مشخص کند و نشان دهد هزینه با چه کسی است.
تعیین روش پرداخت هزینهها:
مشخص کنید که هزینهها به چه شکل و چه زمانی پرداخت شود.
توافق شفاهی کافی نیست، همه جزئیات بهتر است مکتوب شود.
پیگیری منظم وضعیت تأسیسات:
لولهها، چاه و فاضلاب را به طور دورهای بررسی کنید تا مشکلات کوچک به هزینههای بزرگ تبدیل نشوند.
با رعایت این نکات، هم مالک و هم مستاجر از اختلافات مالی پیشگیری میکنند و پرداخت هزینهها شفاف و قابل پیگیری خواهد بود.
لیست کامل هزینههای فاضلاب و لوله کشی برای مستاجر و مالک
یکی از رایجترین اختلافات بین مالک و مستاجر، هزینههای مرتبط با فاضلاب، لولهکشی و تخلیه چاه است. خیلی از مستاجرها تصور میکنند همه تعمیرات با مالک است و برعکس، بعضی از مالکها فکر میکنند تمام هزینهها بر عهده مستاجر است. در حقیقت، قانون مدنی ایران و عرف معمول، تعمیرات و هزینهها را بر اساس نوع مشکل و علت آن تقسیم میکند.
هزینههای مرتبط با استفاده روزمره و نگهداری جزئی بر عهده مستاجر است، در حالی که هزینههای تعمیرات اساسی، فرسودگی ساختمان و تأسیسات اصلی با مالک است. روشن کردن این مسئولیتها از قبل، مخصوصاً در قرارداد اجاره، باعث میشود اختلافات مالی به حداقل برسد و طرفین در صورت بروز مشکل بدانند مسئولیت با چه کسی است.
در ادامه یک لیست کامل از هزینههای رایج فاضلاب و لولهکشی ارائه میکنیم تا مالک و مستاجر به راحتی بتوانند تشخیص دهند کدام هزینهها با کیست و چه اقداماتی لازم است.
| نوع هزینه | مسئول پرداخت | توضیحات |
| لوله بازکنی داخل واحد | مستاجر | گرفتگی ناشی از استفاده روزمره، ریختن آشغال، مو یا مواد زائد غیرقابل هضم |
| تعمیر یا تعویض تجهیزات جانبی کوچک | مستاجر | شیرآلات، سیفون، اتصالات فرعی که بر اثر استفاده معمول خراب شدند |
| تعویض یا تعمیر تجهیزات کوچک داخل واحد | مستاجر | شامل دستگیرهها، اتصالات فرعی و تجهیزات مرتبط با فاضلاب |
| لایروبی و تخلیه چاه ناشی از بیمبالاتی مستاجر | مستاجر | گرفتگی یا پر شدن چاه به دلیل ریختن مواد زائد توسط مستاجر |
| لولههای فرسوده یا ترکیده | مالک | تعویض یا تعمیر لولههای اصلی و فرسوده ساختمان |
| لایروبی منظم چاه | مالک | نگهداری چاه و تخلیه دورهای به منظور جلوگیری از مشکل ساختاری |
| تعمیر تجهیزات اصلی ساختمان | مالک | پمپ فاضلاب، تانک ذخیره، لولههای اصلی و تأسیسات اساسی |
| تعمیرات اساسی ساختمان | مالک | هر هزینهای که برای دوام و حفظ ساختمان لازم است و ناشی از استفاده معمول مستاجر نیست |
هزینههایی که مستاجر پرداخت میکند:
- لوله بازکنی داخل واحد (سینک، توالت، حمام) ناشی از استفاده روزمره.
- مستاجر باید تجهیزات جانبی کوچک مانند شیرآلات، سیفون و اتصالات فرعی را در صورت خرابی بر اثر استفاده معمول تعویض یا تعمیر کند.
- مستاجر مسئول تخلیه چاه یا رفع گرفتگی می باشد. زمانی که گرفتگی ناشی از بیمبالاتی او باشد. مانند ریختن آشغال، مو یا مواد زائد غیرقابل هضم.
- تعویض لامپها، دستگیرهها و تجهیزات کوچک داخل واحد مرتبط با فاضلاب یا لوله کشی که خراب شدهاند.
هزینههایی که مالک پرداخت میکند:
- رفع گرفتگی لولههای اصلی و مشترک ساختمان.
- تعویض یا تعمیر لولههای فرسوده، ترکیده یا پوسیده.
- لایروبی منظم چاه و تخلیه چاه در شرایط طبیعی.
- تعمیرات اساسی تجهیزات ثابت ساختمان، مانند پمپ فاضلاب، تانک ذخیره و لولههای اصلی.
- هر هزینهای که برای حفظ ارزش ملک یا ساختمان لازم باشد و ناشی از استفاده معمول مستاجر نباشد.
راهکار قانونی وقتی مالک یا مستاجر زیر بار هزینه نمیرود
اگر مالک یا مستاجر از پرداخت هزینه لوله بازکنی، تخلیه چاه یا تعمیرات فاضلاب خودداری کند، چند راهکار قانونی وجود دارد که میتوانند اختلاف را حل کنند:
مراجعه به شورای حل اختلاف:
برای اختلافات کوچک یا هزینههای محدود، سریعترین و کمهزینهترین راه، مراجعه به شورای حل اختلاف محل ملک است.
شورا قرارداد اجاره و شواهد موجود (مثل عکس، فیلم یا گزارش تعمیرکار) را بررسی میکند و مسئولیت پرداخت هزینه را مشخص میکند.
مثال: اگر مستاجر هزینه لوله بازکنی داخل واحد را قبول نکند، میتوان با ارائه فاکتور و مستندات، شورا حکم دهد هزینه با مستاجر است.
مراجعه به دادگاه حقوقی:
برای اختلافات جدی یا هزینههای بالاتر، دادگاه حقوقی بهترین گزینه است.
دادگاه بر اساس مواد ۴۹۴ و ۴۹۵ قانون مدنی و مفاد قرارداد اجاره تصمیم میگیرد.
مثال: اگر لولههای فرسوده ساختمان ترکیده و مالک از پرداخت هزینه سر باز زند. مستاجر میتواند شکایت کند و دادگاه حکم به پرداخت مالک صادر میکند.
استفاده از کارشناس تأسیسات:
کارشناس علت گرفتگی یا خرابی لولهها را بررسی میکند و گزارشی رسمی ارائه میدهد.
این گزارش برای شورا یا دادگاه قابل استناد است و جلوی فرار طرف مقابل از مسئولیت را میگیرد.
مستندسازی مشکلات:
عکس، فیلم، گزارش تعمیرکار و حتی پیامهای کتبی میتوانند مدرک معتبر باشند.
ثبت مستندات از ابتدا باعث میشود در صورت اختلاف، طرف مقابل نتواند به راحتی شانه خالی کند.
با رعایت این مراحل، مالک و مستاجر میتوانند مسئولیت هزینهها را قانونی و شفاف تعیین کنند، از اختلافات طولانی و پرهزینه جلوگیری کنند و از حقوق خود دفاع نمایند.
چگونه اختلافهای هزینه لوله بازکنی را بین مالک و مستاجر صفر کنیم؟
برای جلوگیری از اختلاف بین مالک و مستاجر درباره لوله، فاضلاب، تخلیه چاه و تعمیرات، قرارداد اجاره شفاف و دقیق بهترین ابزار است. با رعایت چند نکته ساده میتوانید اختلافها را تقریباً صفر کنید:
- مشخص کردن مسئولیتها به طور واضح:
تعیین کنید هر نوع تعمیرات و هزینهها با چه کسی است.
مثال: لوله بازکنی داخل واحد با مستاجر، تعمیر لولههای دارای فرسودگی و ترکیدگی و لایروبی چاه با مالک.
- ذکر جزئیات تعمیرات کوچک و بزرگ:
هزینههای روزمره و نگهداری معمولی را جدا از هزینههای اساسی مشخص کنید.
مثال: تعویض شیرآلات خراب ناشی از استفاده روزمره با مستاجر، هزینه لوله بازکنی با مستاجر، تعویض لولههای ترکیده ساختمان با مالک.
- تعیین روش و زمان پرداخت هزینهها:
قرارداد مشخص کند چه کسی هزینه لوله بازکنی و … را چه زمانی پرداخت میکند.
این کار جلوی سوءتفاهم و تاخیر را میگیرد.
- توافق بر مستندسازی مشکلات:
توصیه کنید هنگام خرابی یا گرفتگی لوله، عکس، فیلم یا گزارش تعمیرکار ثبت شود.
در صورت اختلاف، این مستندات مدرک معتبر محسوب میشوند.
- امضا و تایید طرفین:
هر دو طرف قرارداد را امضا کنند و نسخهای از آن نگهداری شود.
قرارداد مکتوب جلوی اختلاف لفظی و برداشتهای مختلف را میگیرد.
با رعایت این نکات، مالک و مستاجر مسئولیتها را شفاف میبینند، اختلاف مالی پیش نمیآید و اگر مشکلی ایجاد شد، همه چیز طبق قرارداد و قانون قابل پیگیری است.
لولههای فرسوده و ترکیده: هزینه با مالک یا مستاجر؟
در مورد لولههایی که دچار فرسودگی و ترکیدگی شوند، هزینه با مالک می باشد.
طبق قانون مدنی ایران، مستاجر مسئول تعمیرات جزئی و نگهداری روزمره میباشد. اما تعمیر یا تعویض لولههایی که فرسوده شدهاند یا ترکیدهاند و این خرابی ناشی از ضعف ساختاری ساختمان باشد، بر عهده مالک است. این شامل لولههای اصلی و مشترک ساختمان میشود.
به عبارت دیگر، اگر ترکیدگی لوله به دلیل فرسودگی، پوسیدگی یا ضعف ساختمان رخ دهد، مالک موظف است هزینه تعمیر یا تعویض آن را پرداخت کند، ولی اگر خرابی لوله به دلیل بیاحتیاطی یا استفاده نادرست مستاجر باشد، مسئولیت با خود مستاجر است.
💡 نکته عملی: هنگام بروز ترکیدگی، حتماً عکس، فیلم یا گزارش تعمیرکار تهیه کنید تا در صورت اختلاف بتوانید به آن استناد کنید.
سوالات متداول
۱. هزینه لوله بازکنی با کیست؟
لوله بازکنی داخل واحد که ناشی از استفاده روزمره مستاجر باشد با مستاجر است. لولههای اصلی و فرسوده یا تخلیه چاه بر عهده مالک است.
۲. مستاجر برای لایروبی چاه چه مسئولیتی دارد؟
اگر گرفتگی یا پر شدن چاه ناشی از بیمبالاتی مستاجر باشد، او باید هزینه را پرداخت کند.
۳. مالک چه هزینههایی را پرداخت میکند؟
مالک هزینه تعمیر لولهها، لایروبی منظم چاه و تعمیر تأسیسات اصلی ساختمان را میپردازد.
۴. چطور اختلاف مالی بین مالک و مستاجر پیشگیری شود؟
مسئولیت هزینهها باید در قرارداد اجاره مشخص شود و مشکلات با عکس، فیلم یا گزارش تعمیرکار مستندسازی گردد.
۵. اگر یکی از طرفین از پرداخت هزینه خودداری کند، چه کاری انجام دهیم؟
ابتدا به شورای حل اختلاف مراجعه کنید و برای اختلافات جدیتر، به دادگاه حقوقی شکایت کنید. ارائه مستندات و گزارش کارشناس باعث شفاف شدن مسئولیت میشود.
۶. تعمیر یا تعویض تجهیزات کوچک داخل واحد با چه کسی است؟
هزینه تعویض یا تعمیر شیرآلات، سیفون و اتصالات فرعی که بر اثر استفاده روزمره خراب شدهاند، با مستاجر است.
۷. چه هزینههایی جزو تعمیرات اساسی محسوب میشوند؟
مالک باید هزینه تعمیر یا تعویض لولهها، تعمیر تجهیزات اصلی ساختمان و لایروبی منظم چاه را بپردازد. زیرا این موارد جزو تعمیرات اساسی محسوب میشوند.